I'm not most of people

Bato bato sa langit, tamaan magising.

Mon, 22 Apr 2013 20:07:45 -0400

Dati tinanong nila ako, “Yung taong mahal mo o yung taong mahal ka?” Dati ang sagot ko, “Yung taong mahal ako. At least sigurado ka.” Dati hindi ko rin maintindihan kung bakit yung taong mahal nila yung pipiliin nila. Ano yun? Gusto nila masaktan? Simple lang pala sagot dun. Ngayon pag tinanong mo ulit ako, yung taong mahal ko na yung pipiliin ko.

Pag taong mahal ka, oo sigurado kang laging andyan sya. Aalagaan ka. Lahat gagawin para sayo. Mahal ka nga eh. Pero parang ang selfish mo lang pag ayun yung pinili mo. Isipin mo lang, pinili mo nga sya, mahal mo ba? Hindi mo naman pwedeng matutunan na mahalin sya. Ang pagmamahal hindi natuturuan, ito ang magtuturo sayo.

Pag taong mahal mo, tapos ang labo nyo pa. Kahit na. Sya pa rin pipiliin ko. Okay lang masaktan. Normal lang yun kasi hindi naman tayo bato. Kahit na hanggang malayo lang ang tingin mo eh kung lumingon naman sa direksyon mo, masaya ka na.

Kesa piliin mo nga yung mahal ka, pero iba naman ang mahal mo, hindi lang sya ang nasasaktan, ikaw din. Wag magplay safe. Kailangan laging take risks. “Walang mawawala? Nasaktan puso mo, mangiyak ngiyak ka araw araw, walang mawawala?” Tandaan mo, ang puno hindi nagiging lamesa at upuan kung hindi hihiwain at pupukpukin ng martilyo.

Good Morning.

Mon, 22 Apr 2013 19:53:00 -0400

Babalik, tapos aalis din pala. Hahaha sorry. Nawawalan na talaga ako ng time para magblog. Pero hinahanap hanap ko talaga sya. Yung tipong gusto ko magrant sa twitter eh pero kailangan maikli lang, gusto ko tumakbo papuntang tumblr. Pag sa facebook naman, eh nevermind. Pero syempre hindi rin ako makatakbo sa tumblr kasi may online game akong nilalaro. Fresh hotel, tara laro.

Ang cool lang ng mga nakikilala kong Pinoy sa habbo. Yung iba taga-Las Pinas din. Ang cool lang talaga. Tapos may nakakalandian ako. Hahaha. Ang gara lang kasi syempre may ibang tao. Yung mga ginagawa nilang room, jusko po sex club, strip club, chuchu, whatever.

Gumawa ako dun ng Pinoy Hangout lol. Dami na kasing Pinoy Tambayan kaya iniba ko. Ilang days lang 70+ na yung rates. Ang saya lang. Tapos ang dami kong naging kaibigan. Mas nakakatuwa yung iba na nakilala akong isang tambay lang, hindi tulad ng iba user friendly. Kaya ka kinakaibigan kasi sikat ka. Sapakin kita eh.

Yung hindi ko makalimutang user eh yung nagiisa kong fan. Kasi tinanong ko sya kung kilala ko ba sya kasi nga mahina memorya ko sa sobrang puyat. Sabi nya hindi pero may nirole play syang landian namin nung panget na JM. Tawa ako ng tawa kasi talagang sinubaybayan nya landian namin hahaha.

Kaso langya nagrollback yung habbo. May error daw kasi yung server. Nadelete account ko. Kakagawa ko lang kagabi. Langya. Sayang yung hangout ko at friends :< Yun lang lol.

uniquecole: Yes, I’m selfish. I want people to stay with me. I want them all to my own. I want to...

Fri, 12 Apr 2013 10:15:54 -0400

uniquecole:

Yes, I’m selfish. I want people to stay with me. I want them all to my own. I want to keep everything that’s mine with me. But in the end, they still leave— for good. And I have no idea why. Is it me? Am I the reason things change? Am I loving too much, or my love isn’t enough? I don’t know. I don’t understand.

You’re going to text me a good morning message that will make my day and if we can, we would...

Fri, 12 Apr 2013 09:50:30 -0400

You’re going to text me a good morning message that will make my day and if we can, we would eat lunch together with your parents. Talking, laughing, asking your parents what you are when you we’re young and they will brought your baby pictures that for sure I will laugh at. Then I’m going to ask your parents if I can have a picture of you and your family, and when they ask me why I’m going to say “I need it for my scrapbook. I love people who loves the person I love.” Then we’re going to play video games. I’m going to pick the game you’re not good at and will beat you. I’m going to throw you some pillows and do something to distract you because it’s very obvious that you’re good at this game. And when I give up, you going to hug me from behind and tell me “You need more practice, baby. But for now, I’m going to let you win, okay?” I’ll smile and we’ll play again.

We’re not most of the couple who do really sweet stuffs. We both like to sit on the couch and enjoy the silence. We’re those couples who like telling stories about our past and everyday we learn something from each other that will surely increase our love for each other. We’ll talk about everything and I’m going to tell you about my favourite book. We’ll do something to kill the boredom and when we’re both tired we’ll both lie on the floor then we’re going to look at each other and laugh.

I’m going to ask you questions you already answered, like do you really love me. And you’ll answer me the sweetest answer I never get from anyone. When we’re at each other’s house, you’ll make sure if I’ll sleep early. I’ll tell you “Don’t worry, I’m going to sleep now. I love you.” You’ll pretend that you believe me and wait for me to text you in the middle of the night. I’ll send you a blank text and you’re going to call me immediately. You’ll hear me sobbing and crying, telling me “If I can just hug you right now, I would. I love you. I hate it when you cry” because we do this every night. And I’m going to tell you that I don’t deserve you because I’m complicated and ugly. That you should leave me because someone out there is better than me. That I’m just going to hurt you. I’m going to push you away and you’ll just going to listen to everything I say. And when I’m done crying, you’re going to tell me that I’m the most amazing girl you ever met and you love me more than your life. That you won’t ever leave. That you don’t need anyone asides from me. You’ll tell me you love me until I believe you.

I just want someone who will tell me that he loves me during my darkest hour.

Have you ever feel out-of-place? Cause I do, every time. And I don’t know why. There’s...

Fri, 12 Apr 2013 09:06:00 -0400

Have you ever feel out-of-place? Cause I do, every time. And I don’t know why. There’s this time that I’m with my friends and we decided to take a picture. Posting here and there, making funny faces. I was really bother when that they ask me to take a picture of them, excluding me and the others. I been hanging out with them everyday and I’m just like “Seriously? Do I really need to prove myself more to be a part of your-so-called-group cause I thought I done enough. Cause I thought I’m one of you guys already.” I don’t know. It just hurts me. I feel like I don’t belong to anyone. And I think I’m the problem.

I’m not really a fan of expressing myself to anyone. Actually, I’m not good at...

Fri, 12 Apr 2013 08:54:00 -0400

I’m not really a fan of expressing myself to anyone. Actually, I’m not good at expressing oneself. They say writing everything you feel somehow calms you down so I tried it. I wrote about my past that still hurts me, but I end up scrambling the papers and burn it so no one can know about it asides from me.

Hi.

Fri, 12 Apr 2013 08:09:10 -0400

Hi.

How to lose weight.

Fri, 12 Apr 2013 05:59:39 -0400

Nakakatanga pala yung gantong katawan. Yung kahit anong gawin mo, ganyan ka lang. Tataba ka ng unti pero yun na yon. Wag ka ng maghiling pa ng iba. Hanggang dyan ka lang. May linya kang kailangan hintuan.

Bago mo ipagpatuloy ang pagbabasa nito, kailangan mong malaman na walang nagbabasa neto at hindi ito mabuti sa kasulugan. Bow.

Aaminin ko na. Kasalanan ko talaga kung bakit hindi ako nataba. Gigising ako ng 12pm. Actually maaga palang ata, gising na ako pero since hindi ako babangon, makakatulog pa rin ako. Pag dating ng mga 3pm, tsaka lang ako kakain. Isang bagsakan ng breakfast at lunch, pati na rin merienda. Hindi kain ang tawag ko dun, lamon. As in lamon. Yung tipong kala mo hindi ka nakakain ng isang linggo. Kumain ka ng dinner pag 10pm na. Yung iba dyan sabi nakakataba daw kumain pag gabi, hindi yan. Trust me. Lumalamon din ako pag gabi, walang nangyayari. Pagkatapos mong lumamon, kung nagugutom ka pa humagilap ka ng makakain. Mag-midnight snack ka pa tapos matulog ka ng 3am or maaga na. Tapos repeat ‘til fade. Ewan ko lang kung hindi ka pumayat pag ginaya mo ko.

Pagkakauwi ko ng bahay, magkakape ako tapos magttwitter ako sa...

Thu, 11 Apr 2013 11:39:22 -0400

Pagkakauwi ko ng bahay, magkakape ako tapos magttwitter ako sa bb magdamag tapos pagdating ng 2AM, magsisimula na akong manood nito. Kala ko talaga ang lame neto kasi ang korni korni nung description sa likod. Heroes daw ganun. Nung triny ko sya tungina lang, may 23 episodes sa iisang cd. As in. Tapos kada isang episode, 40+ mins. Nakakatanga lungs. Hahaha.

Pero maganda pala talaga sya. Nahihirapan lang ako makapag-catch up kasi minsan sobrang dami ng revelations, hindi kinakaya ng utak ko. Haha. Tsaka yung mga pangalan ng characters at kung ano ang ginagawa nila, nakakalito lang. Pero sa lahat ng characters, favourite ko si Peter ♥ Hindi na pala ako makaalis sa episode 22 kasi mas napapadalas na nakikinig nalang ako ng music sa usb ko at nakakatulog ako. Mamaya susubukan ko manood. Namiss ko rin eh.

Sa sobrang ganda ko magdrawing, hindi ko tinapos. Bow.

Thu, 11 Apr 2013 11:20:30 -0400

Sa sobrang ganda ko magdrawing, hindi ko tinapos. Bow.

Needed money, took a job I hate.

Thu, 11 Apr 2013 11:10:36 -0400

I blogged this before pero since I deleted all my posts, I’ll blog it again. I been doing this since summer 2012. May computer shop yung tita ko at wala syang mahanap na magbabantay so I took the job. Mukhang madali pero mahirap.

Dati nung nagsimula ako 1pm-10pm. Nakakatuwa kasi kapag sinabi sayo ng costumer kung ilang oras, ilalagay mo lang sa pc nila pwede ka na ulit mag-enjoy sa kakatwitter. Ganun lang. Simple. Tatanung mo lang kung ilang oras, case closed. Pero ang mahirap, yung tipong sabi nila “open” daw yung pc, “1 hour” pala gusto. Ang open kasi diba, open time? Minsan pa yung iba sobrang taray, tatarayan ko rin sila. Parehas kaming nagtatarayan habang nag-uusap.

Ang sobrang naiinis ako eh yung mga nanghihiram ng webcam tapos pag magbabayad na, hindi ibabalik yung webcam. Pag tinanong mo sila kung nasan yung webcam (pero alam mo namang iniwan nya sa pc nya) sasabihin sayo “Bakit? Kailangan ko bang kunin?” Hindi. Syempre pag hiniram mo, dapat hindi mo ibabalik. Gago ka pala eh.

Yung pinakanaiinis ako eh yung enjoy na enjoy ako magbasa ng wattpad at magewan eh biglang may magtatanong sayo ng “Ate, marunong ka ba magupload sa fb?” Sinasabi ko nalang, “Umm, may tutorial po sa youtube.” HAHAHAHAHA. Sinabi ko talaga yun one time, sinungitan ako. Pake ko. Hahaha.

Siguro gago talaga akong tao kasi tinake for granted ko yung gantong buhay. Pag sinabi kasi nilang 1pm, minsan 2pm na ako napunta, minsan 5 or 7 na. Wala talaga akong sense of time. Kaya ngayong summer ginawa nilang 5pm-10pm. Edi malamang bawas pera. Huhuhu. :(((((

Hindi ko ginagawa para sa mga magulang ko. Actually sabi nga ng mama ko dati, tulungan ko lang daw sya sa kusina magdamag ganun din ibabayad nya sakin eh. Ginagawa ko ‘to para sa sarili ko. Ayoko kasing matulad sa mga kapatid ko na magdamag nakatambay sa bahay tapos hingin ng hingi ng pera. Pag hindi binigyan ng pera, kala mo pinagbagsakan ng langit. Bitch please.

Ngayong nagkakapera ako, ang dami namang nangungutang. Tungnu yung totoo? Awtsu </3

Kagabi kasi ka-chat ko yung ate ko, wala kung anu ano lang....

Thu, 11 Apr 2013 10:50:00 -0400

Kagabi kasi ka-chat ko yung ate ko, wala kung anu ano lang. Tapos mamaya maya, sabi nya sumabog daw yung extension sa kwarto tapos nasaktan si Bob. Edi umuwi ako, nakita kong kinukuha ni kuya yung extrang extension tapos tsaka ko lang nalaman na si Bob ay si Spongebob. Langya.

Yung natratrauma sa past relationships.

Mon, 08 Apr 2013 11:01:31 -0400

Ang hirap matrauma sa isang relasyon na pinagkaingatan mo pero bigla nalang nawala. Yung sa sobrang sakit ng naranasan mo, hindi na nawala sayo yung takot na mangyayari ulit yun. Yung gagawin mo lahat para lang maiwasan yung ganung pangyayari. Dito magsisimula ang pagtutulak mo palayo sa ibang tao.

Yung pag may nagkagusto sayo, itatanong mo sa sarili mo kung bakit at anong nakita nila sayo. Na isasaisip mo na hindi nila deserve ang katulad mo kasi napaka-kumplikado mong tao. Na alam mong hindi ka nila maiintindihan kasi mismong sarili mo hindi mo naiintindihan. Na alam mong masasaktan mo lang sila kasi mahihirapan sila sayo.

Yung pag walang nagkagusto sayo, itatanong mo sa sarili mo kung bakit at anong hindi nila nakita sayo. Na iisipin mo na ganun ka na bang ka-worthless na tao kasi walang dumadating sa buhay mo para pasayahin ka. Na hindi man lang sila lumaban nung itulak mo sila.

Yung pag nasa isang relasyon ka, shuffle yung feelings mo. Mahal mo, hindi mo mahal. Yung gusto mong tumagal yung lambingan nyo kasi mamaya maiisip mo na naman yung takot mo. Yung kahit anong gawin mo ikaw ang may kasalanan kung bakit lalabo ang relasyon nyo.

Guys, pwedeng favor? Pag may nakilala kayong ganto, please hug them really tight even though they push you away. Make them feel that they are loved. I know how this shit feels. Hahaha. I wanna hug all of you! >:D<

Wala akong balak basahin yung Brida at Alchemist, masyadong...

Mon, 08 Apr 2013 08:27:00 -0400

Wala akong balak basahin yung Brida at Alchemist, masyadong madugo. Pahiram ng book. Dry na dry na utak ko. Mawawalan na ako ng pag-asa sa buhay pag walang libro. :(

So called "1st post"

Mon, 08 Apr 2013 07:44:20 -0400

Hindi ko alam kung paano sisimulan ‘tong post na ‘to. Una, ano nga bang use neto at nagpipileng pa ako kahit alam ko namang wala ng nagbabasa ng post ko sa kaka-inactive ko? Pangalawa, may maipopost pa nga ba ako dito? Eh halos lahat na ng pwedeng topic, napost na ng halos kalahating blogger dito. Kahit naman siguro ipilit ko, malamang sa malamang parehas lang kami ng punto. Tipong dalawang magkaibang blogger, magkaiba ang daan, iisa ang patutunguhan. Pangatlo, gusto nyo pa ba ng pangatlo?

Hindi ko rin alam kung bakit binabalikbalikan ko pa rin ‘tong tumblr. Siguro dahil napakalaki na talaga ng parte ng buhay ko neto. Tariray at malanding neneng pa ako, kilala ko na ang tumblr. Iba’t ibang tao na rin ang mga nasusubaybayan ko. Nangako ako dati na hindi na ako magdedeactive kahit anong mangyari, hindi ko alam kung matutupad ko talaga sya. Pero 2011 ko pa ata ginawa yung promise na yun. 2013 na, solid pa din kahit walang wala na. Hahaha!

Kung ikukwento ko lang dito yung mga napagdaanan ko sa tumblr, aabutin tayo ng taon, hindi dahil sa sobrang daming memories, kung hindi dahil sa sobrang katamaran ko ay baka makagawa ako ng one word per one day.

Alam ko na! Kaya lang naman talaga ako nandito ay para magsimula ng panibago. Ang daming beses ko ng ginawa ‘to. Yung magsimula ng bago. Wala akong magagawa, sabi nila kasi “every day is a new day” wala akong sala. Harhar.

Anyway, hahaha. Meron pa bang gantong blogger? Yung tipong ang haba ng tinype, niligaw ligaw ka lang, ang gago naman pala ng ending? Haha. Anyway, ulit, paker, ako si Kath. Nagbabalik bilang natinik. Dumadaan lang sa dash nyo. Libre mag-unfollow at mag-TA. May kanya kanya naman tayong desisyon sa buhay.